තරුණ රැකියා විරහිතභාවය සහ එහි සමාජීය ප්‍රතිවිපාක: හේතු, බලපෑම් සහ විසඳුම්

හැඳින්වීම තරුණ රැකියා විරහිතභාවය (Youth Unemployment) අද ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මුහුණ දෙන ප්‍රධාන සමාජ හා ආර්ථික අභියෝගයකි. තරුණ පරපුර යනු රටක අනාගත ශ්‍රම බලකාය, නවෝත්පාදනය සහ සංවර්ධනයේ ප්‍රධාන ශක්තියයි. එහෙත් රැකියා කිරීමට කැමැත්ත සහ හැකියාව තිබියදීත් සුදුසු රැකියා අවස්ථා නොලැබීම පුද්ගලයන්ට පමණක් නොව පවුල්, ප්‍රජාවන් සහ සමස්ත රටේ සංවර්ධනයටද විශාල බලපෑමක් ඇති කරයි. තරුණ රැකියා විරහිතභාවය යනු රැකියාවක් සොයමින් සිටින නමුත් සුදුසු රැකියාවක් සොයා ගැනීමට නොහැකි තරුණ පිරිසගේ තත්ත්වයයි. මෙය රැකියාවක් සම්පූර්ණයෙන් නොමැති වීම පමණක් නොව, තම අධ්‍යාපන මට්ටමට හෝ හැකියාවන්ට නොගැලපෙන අඩු වැටුප් සහිත හෝ අස්ථාවර රැකියාවල නිරත වීමද ඇතුළත් වේ. ශ්‍රී ලංකාව තුළද තරුණ රැකියා විරහිතභාවය දිගුකාලීන සමාජ ගැටලුවක් ලෙස පවතී. රටේ අධ්‍යාපන මට්ටම ඉහළ වුවද, විශ්වවිද්‍යාල උපාධිධාරීන් සහ වෘත්තීය සුදුසුකම් ලබාගත් තරුණයින් බොහෝ දෙනෙකුට තම සුදුසුකම්වලට ගැලපෙන රැකියා ලබා ගැනීමේ අපහසුතාවයක් පවතී. තරුණ රැකියා විරහිතභාවයේ ප්‍රතිවිපාක ආර්ථික අංශයට පමණක් සීමා නොවේ. එය මානසික සෞඛ්‍යය, පවුල් සබඳතා, සමාජ ස්ථාවරත්වය, විදේශ සංක්‍රමණය සහ රටේ අනාගත සංවර්ධනයටද බලපායි. තරුණ රැකියා විරහිතභාවය යනු කුමක්ද? තරුණ රැකියා විරහිතභාවය යනු සාමාන්‍යයෙන් වයස අවුරුදු 15–35 අතර රැකියාවක් කිරීමට හැකියාව සහ කැමැත්ත ඇති නමුත් සුදුසු රැකියාවක් නොමැති තරුණ පිරිසගේ තත්ත්වයයි. මෙය විවිධ ආකාරවලින් දැකිය හැකිය. 1. විවෘත රැකියා විරහිතභාවය රැකියාවක් සොයමින් සිටියද කිසිදු රැකියාවක් ලබා ගැනීමට නොහැකි වීමයි. 2. උපාධිධාරී රැකියා විරහිතභාවය විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය අවසන් කළ පසුව තම අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයට ගැලපෙන රැකියාවක් ලබා ගැනීමට නොහැකි වීම මෙයට අයත් වේ. 3. අඩු රැකියා තත්ත්වය (Underemployment) රැකියාවක් තිබුණද තම සුදුසුකම්, හැකියාවන් සහ අපේක්ෂාවන්ට වඩා පහළ මට්ටමේ රැකියාවක නිරත වීමයි. 4. තාවකාලික සහ අවිධිමත් රැකියා ස්ථිර ආදායමක්, රැකියා ආරක්ෂාවක් හෝ සේවක ප්‍රතිලාභ නොමැති තාවකාලික රැකියා මත යැපීමට සිදුවීමද තරුණ ගැටලුවකි. තරුණ රැකියා විරහිතභාවයට හේතු 1. ප්‍රමාණවත් රැකියා අවස්ථා නොමැති වීම තරුණ ජනගහනය වැඩි වුවද ඔවුන්ට ගැලපෙන නව රැකියා අවස්ථා ප්‍රමාණවත් ලෙස නිර්මාණය නොවීම ප්‍රධාන හේතුවකි. ශ්‍රී ලංකාවේ සෑම වසරකම විශාල පිරිසක් රැකියා වෙළඳපොළට එක්වෙති. නමුත් ඒ අනුව ගුණාත්මක රැකියා නිර්මාණය නොවීම නිසා තරුණයින් අතර තරඟය වැඩි වේ. තාක්ෂණය, කර්මාන්ත, සංචාරක ව්‍යාපාරය සහ නව ව්‍යාපාර ක්ෂේත්‍ර තවදුරටත් සංවර්ධනය කිරීම අවශ්‍ය වේ. 2. අධ්‍යාපනය සහ රැකියා වෙළඳපොළ අතර නොගැලපීම අධ්‍යාපන ක්‍රමය සහ රැකියා වෙළඳපොළේ අවශ්‍යතා අතර පරතරයක් පවතී. බොහෝ තරුණයින්ට උපාධි සහ සහතික තිබුණද, නවීන රැකියා සඳහා අවශ්‍ය ප්‍රායෝගික දැනුම, තාක්ෂණික හැකියාවන් සහ සන්නිවේදන කුසලතා අඩු විය හැකිය. එම නිසා අධ්‍යාපනය පමණක් නොව, රැකියාවට අවශ්‍ය කුසලතා සංවර්ධනය කිරීමද වැදගත් වේ. 3. ආර්ථික අභියෝග රටක ආර්ථික තත්ත්වය රැකියා අවස්ථාවලට සෘජුව බලපායි. ආර්ථික අර්බුද, උද්ධමනය, ආයෝජන අඩුවීම සහ ව්‍යාපාර අසාර්ථක වීම නිසා නව රැකියා නිර්මාණය වීම අඩු වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ මෑතකාලීන ආර්ථික අර්බුදය තරුණ රැකියා අවස්ථාවලට විශාල බලපෑමක් කළේය. 4. අත්දැකීම් නොමැති වීම බොහෝ ආයතන රැකියා සඳහා අත්දැකීම් සහිත පුද්ගලයන් සොයයි. නමුත් නව උපාධිධාරීන්ට අත්දැකීම් ලබා ගැනීමට අවස්ථා අඩුය. මෙය "රැකියාවක් ලබා ගැනීමට අත්දැකීම් අවශ්‍යයි, නමුත් අත්දැකීම් ලබා ගැනීමට රැකියාවක් අවශ්‍යයි" යන ගැටලුව නිර්මාණය කරයි. 5. ප්‍රාදේශීය අසමානතාව නගර සහ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ අතර රැකියා අවස්ථාවල විශාල වෙනසක් පවතී. ග්‍රාමීය තරුණයින්ට තාක්ෂණික පහසුකම්, වෘත්තීය උපදේශනය සහ ජාල සම්බන්ධතා අඩු වීම නිසා ඔවුන්ට රැකියා ලබා ගැනීමේ අපහසුතා වැඩිය. තරුණ රැකියා විරහිතභාවයේ සමාජීය ප්‍රතිවිපාක 1. ආර්ථික අපහසුතා සහ දරිද්‍රතාව රැකියාවක් නොමැති වීමෙන් තරුණයින්ට තම මූලික අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමට අපහසු වේ. පවුලේ ආර්ථික බර වැඩි වන අතර, දිගුකාලීන රැකියා විරහිතභාවය පවුල් මත දැඩි පීඩනයක් ඇති කරයි. 2. මානසික සෞඛ්‍ය ගැටලු රැකියා නොමැති වීම තරුණයින්ගේ මානසික සෞඛ්‍යයට බලපායි. දිගුකාලීන රැකියා සෙවීම, ප්‍රතික්ෂේප කිරීම්, ආර්ථික අපහසුතා සහ අනාගතය පිළිබඳ අවිනිශ්චිතතාවය නිසා: ආතතිය කනස්සල්ල මානසික අවපීඩනය ආත්ම විශ්වාසය අඩුවීම වැනි තත්ත්වයන් ඇති විය හැක. 3. විදේශ සංක්‍රමණය වැඩි වීම රැකියා අවස්ථා නොමැති වීම තරුණයින් විදේශ රටවල අවස්ථා සෙවීමට හේතු වේ. වැඩි වැටුප් සහ හොඳ ජීවන තත්ත්වයක් බලාපොරොත්තුවෙන් බොහෝ තරුණයින් විදේශ ගත වෙති. මෙය රටට විදේශ විනිමය ලබා දුන්නද, උගත් සහ දක්ෂ තරුණයින් අහිමි වීමේ "Brain Drain" ගැටලුව ඇති කරයි. 4. පවුල් ජීවිතය ප්‍රමාද වීම ස්ථාවර ආදායමක් නොමැති වීම නිසා බොහෝ තරුණයින් විවාහය, නිවසක් ලබා ගැනීම සහ ස්වාධීන ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීම ප්‍රමාද කරති. 5. සමාජ ගැටලු වැඩි වීම දිගුකාලීන රැකියා විරහිතභාවය සමහර අවස්ථාවල: මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය අපරාධ ක්‍රියා සමාජ අසතුට ප්‍රජා සහභාගීත්වය අඩුවීම වැනි ගැටලු වැඩි කිරීමට හේතු විය හැක. ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණ රැකියා විරහිතභාවය ශ්‍රී ලංකාව උසස් සාක්ෂරතාවයක් සහිත රටක් වුවද, අධ්‍යාපනය සහ රැකියා වෙළඳපොළ අතර සම්බන්ධතාවය තවදුරටත් ශක්තිමත් කළ යුතුය. ශ්‍රී ලාංකික තරුණයින් මුහුණ දෙන ප්‍රධාන ගැටලු: පෞද්ගලික අංශයේ සීමිත රැකියා රාජ්‍ය රැකියා සඳහා වැඩි අවධානය තරඟකාරීත්වය වැඩි වීම වෘත්තීය කුසලතා හිඟය ග්‍රාමීය අවස්ථා අඩුවීම යනාදියයි. විසඳුම් සහ ඉදිරි ක්‍රියාමාර්ග 1. අධ්‍යාපනය සහ කුසලතා සංවර්ධනය අධ්‍යාපන ක්‍රමය රැකියා වෙළඳපොළට ගැලපෙන ලෙස වෙනස් කළ යුතුය. අවධානය යොමු කළ යුතු අංශ: ඩිජිටල් කුසලතා ඉංග්‍රීසි භාෂා හැකියාව තාක්ෂණික පුහුණුව ව්‍යවසායකත්වය සන්නිවේදන හැකියාව 2. නව රැකියා අවස්ථා නිර්මාණය කිරීම තාක්ෂණය, සංචාරක ව්‍යාපාරය, කර්මාන්ත, කෘෂිකර්මාන්ත නවීකරණය සහ නව ව්‍යාපාර ක්ෂේත්‍ර සංවර්ධනය කළ යුතුය. 3. තරුණ ව්‍යවසායකත්වය දිරිමත් කිරීම තරුණයින්ට: මූල්‍ය සහාය ව්‍යාපාර පුහුණුව උපදේශන සේවා වෙළඳපොළ අවස්ථා ලබා දීම වැදගත් වේ. 4. වෘත්තීය උපදේශනය ශක්තිමත් කිරීම පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාල මට්ටමේ සිටම රැකියා අවස්ථා සහ වෘත්තීය මාර්ග පිළිබඳ නිසි උපදේශනය ලබා දිය යුතුය. නිගමනය තරුණ රැකියා විරහිතභාවය ආර්ථික ගැටලුවක් පමණක් නොව, විශාල සමාජ අභියෝගයකි. එය පුද්ගල ජීවිත, පවුල් ස්ථාවරත්වය සහ රටේ සංවර්ධනයට බලපායි. ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණයින්ට රැකියා ලබා දීම පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ හැකියාවන් සහ නිර්මාණශීලීත්වය වර්ධනය කිරීමට අවශ්‍ය පරිසරයක් නිර්මාණය කළ යුතුය. තරුණ පරපුර රටක විශාලතම සම්පතකි. ඔවුන්ගේ දැනුම, ශක්තිය සහ නවෝත්පාදන හැකියාව නිසි ලෙස භාවිතා කළහොත් ශ්‍රී ලංකාවට ශක්තිමත් සහ තිරසාර අනාගතයක් ගොඩනගා ගත හැකිය.