මාටින් වික්‍රමසිංහ: ශ්‍රී ලාංකික සමාජය සාහිත්‍යයෙන් පිළිබිඹු කළ ලේඛකයා
Rakshika Rathnayake9/18/20265 min read
Share:Facebook
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතා ශ්‍රී ලංකාවේ සාහිත්‍ය ඉතිහාසය තුළ සුවිශේෂී ස්ථානයක් හිමි කරගත් ප්‍රමුඛ ලේඛකයෙකි. නවකතා, කෙටිකතා, රචනා සහ සාහිත්‍ය විචාර හරහා ශ්‍රී ලාංකික සමාජයේ වෙනස්කම්, මිනිසුන්ගේ ජීවන රටා, ගම්මාන සංස්කෘතිය, සම්ප්‍රදායන් සහ නවීනත්වය පිළිබඳ ඔහු ගැඹුරින් ලියා ඇත.
ඔහුගේ සාහිත්‍යය හුදෙක් පාඨකයාට රසවත් කතාවක් ලබා දීමකට සීමා නොවීය. සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගේ ජීවිත, පවුල් සබඳතා, අධ්‍යාපනය, ආගම, සමාජ පන්තීන් අතර වෙනස්කම්, ආර්ථික තත්ත්වයන් සහ පැරණි සම්ප්‍රදායන් සමඟ නව අදහස් ගැටෙන ආකාරය ඔහුගේ නිර්මාණ තුළින් දැකගත හැකිය.
1890 මැයි 29 වැනිදා දකුණු පළාතේ කොග්ගල ප්‍රදේශයේ උපත ලැබූ මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ළමා සහ තරුණ අවධිය ඔහුගේ ඉදිරි සාහිත්‍ය ජීවිතයට විශාල බලපෑමක් කළේය. ගම්මාන පරිසරය, ගැමි ජනතාව, ඔවුන්ගේ ජීවන රටා, චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර සහ සමාජ සබඳතා පිළිබඳ ඔහු ලබාගත් අත්දැකීම් පසුව ඔහුගේ කෘතිවලට ප්‍රබල පසුබිමක් විය.
ශ්‍රී ලාංකික සමාජයෙන් හැඩගැසුණු ලේඛකයෙක්
මාටින් වික්‍රමසිංහගේ ලේඛනවල දැකිය හැකි ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් වන්නේ ඒවා ශ්‍රී ලාංකික සමාජ ජීවිතය සමඟ දැඩි ලෙස බැඳී තිබීමයි.
ඔහු ලියූ කතා තුළ ධනවත් හෝ බලවත් පුද්ගලයන් පමණක් නොව, සාමාන්‍ය ජනතාවද ප්‍රධාන චරිත බවට පත්වෙති. ගොවීන්, ගම්වාසීන්, පවුල් සාමාජිකයන්, තරුණයන් සහ විවිධ සමාජ පසුබිම්වල ජීවත් වන මිනිසුන් ඔහුගේ කෘතිවල නිරූපණය වේ.
ඔහුට අනුව ගමක් යනු නිවාස කිහිපයක් සහිත ස්ථානයක් පමණක් නොවේ. එය සම්ප්‍රදායන්, ආගමික විශ්වාසයන්, පවුල් සබඳතා, ආර්ථික තත්ත්වයන් සහ සමාජ අපේක්ෂාවන් එකිනෙකට බැඳුණු සංකීර්ණ සමාජ පරිසරයකි.
එම නිසා ඔහුගේ ගැමි ජීවිතය පිළිබඳ විස්තර ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි සමාජය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා ගැනීමටද උපකාරී වේ.
කෙසේ වෙතත්, වික්‍රමසිංහ මහතා පැරණි ගැමි සමාජය සම්පූර්ණයෙන්ම සුන්දර හා පරිපූර්ණ ලෝකයක් ලෙස පෙන්වා දුන්නේ නැත. සමාජ පීඩනය, අසාධාරණ සම්ප්‍රදායන්, මිථ්‍යා විශ්වාස සහ වෙනස්කම් පිළිගැනීමට ඇති අකමැත්ත වැනි දුර්වලතාද ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
මේ නිසා ඔහුගේ නිර්මාණ වඩාත් යථාර්ථවාදී ස්වභාවයක් ගත්තේය.
“ගම්පෙරළිය” සහ වෙනස් වන ගම
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ කෘතියක් වන “ගම්පෙරළිය” 1944දී ප්‍රකාශයට පත් විය. ශ්‍රී ලංකාවේ නවීන සිංහල සාහිත්‍යයේ වැදගත් කෘතියක් ලෙස සැලකෙන මෙම නවකතාව මඟින් සාම්ප්‍රදායික ගම්මාන සමාජය වෙනස් වන ආකාරය නිරූපණය කරයි.
“ගම්පෙරළිය” යන නාමයෙන්ම ගමක සිදුවන පරිවර්තනය පිළිබඳ අදහසක් ලබාගත හැකිය. සාම්ප්‍රදායික සමාජ ව්‍යුහයන් ක්‍රමයෙන් දුර්වල වෙමින් නව ආර්ථික හා සමාජ බලවේග මතුවන ආකාරය මෙහි දැකගත හැකිය.
මෙම වෙනස්කම් දේශපාලන සිදුවීම් ලෙස පමණක් නොව, මිනිසුන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිතයට බලපාන ආකාරයෙන් වික්‍රමසිංහ මහතා ඉදිරිපත් කළේය.
අධ්‍යාපනය, ආර්ථික අවස්ථා, රැකියා, විවාහ සබඳතා සහ සමාජ තත්ත්වය පිළිබඳ අදහස් වෙනස් වීමත් සමඟ පැරණි පරම්පරාව සහ නව පරම්පරාව අතර ඇතිවන වෙනස්කම්ද මෙවැනි නිර්මාණ තුළින් දැකිය හැකිය.
සමාජ පරිවර්තනය පිළිබඳ නවකතා ත්‍රිත්වය
“ගම්පෙරළිය” සමඟ සම්බන්ධ වන තවත් වැදගත් කෘති දෙකක් වන්නේ “යුගාන්තය” සහ “කලියුගය” යන නවකතාය.
මෙම කෘති තුන එකට ගත් විට ශ්‍රී ලාංකික සමාජයේ පරම්පරාගත වෙනස්කම් සහ නව සමාජ හා ආර්ථික බලවේග මතුවීම පිළිබඳ පුළුල් චිත්‍රයක් ලබා දෙයි.
“යුගාන්තය” තුළ පැරණි සමාජ ව්‍යුහයන් සමඟ නව ආර්ථික බලවේග ගැටෙන ආකාරය දැකිය හැකිය. නව පරම්පරාවක් බිහිවීමත් සමඟ ඔවුන්ගේ අදහස් සහ ජීවන අරමුණු වෙනස් වන ආකාරයද මෙහි වැදගත් වේ.
“කලියුගය” තුළ මෙම සමාජ පරිවර්තනය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යයි.
මෙම නවකතා තුනේ විශේෂත්වය වන්නේ සමාජ වෙනස රටේ දේශපාලන හෝ ආර්ථික සිදුවීම් ලෙස පමණක් නොව, මිනිසුන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිතයට ඇතුළු වන ක්‍රියාවලියක් ලෙස පෙන්වා දීමයි.
“මඩොල් දූව” සහ තරුණ පරපුර
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ තවත් ජනප්‍රිය කෘතියක් වන්නේ “මඩොල් දූව” යි. 1947දී ප්‍රකාශයට පත් වූ මෙම කෘතිය ශ්‍රී ලාංකික ළමා හා යොවුන් සාහිත්‍යයේ වැදගත් කෘතියක් බවට පත්ව ඇත.
උපාලි ගිනිවැල්ල සහ ඔහුගේ මිතුරා වන ජින්නා වටා ගොඩනැගෙන මෙම කතාව තරුණයන්ගේ නිදහස් සිතුවිලි, මිත්‍රත්වය, අභියෝගවලට මුහුණ දීම සහ අත්දැකීම් තුළින් ඉගෙනීම පිළිබඳ රසවත් කතාවකි.
තරුණයන් හුදෙක් වැඩිහිටියන්ගේ උපදෙස් අනුගමනය කරන චරිත ලෙස නොව, තමන්ගේම අදහස් සහ අරමුණු සහිත පුද්ගලයන් ලෙස වික්‍රමසිංහ මහතා නිරූපණය කළේය.
ඔවුන් වැරදි සිදු කරති. එම වැරදිවලින් ඉගෙන ගනිති. අලුත් අත්දැකීම් ලබාගනිති. මේ නිසා “මඩොල් දූව” පරම්පරා ගණනාවක තරුණ පාඨකයන් අතර ජනප්‍රිය වීමට හැකි විය.
සම්ප්‍රදාය සහ නවීනත්වය
වික්‍රමසිංහ මහතාගේ බොහෝ නිර්මාණවල මූලික තේමාවක් වන්නේ සම්ප්‍රදාය සහ නවීනත්වය අතර සම්බන්ධතාවය යි.
ඔහු ජීවත් වූ කාලය ශ්‍රී ලංකාවේ විශාල සමාජ වෙනස්කම් සිදු වූ කාලයකි. බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත බලපෑම, බටහිර අධ්‍යාපනය, නව රැකියා සහ නව ජීවන රටා සමාජයට ඇතුළු වෙමින් තිබුණි. ඒ අතරම සාම්ප්‍රදායික ආගමික හා සංස්කෘතික වටිනාකම්ද ජනතාවගේ ජීවිතයේ වැදගත් කොටසක් විය.
වික්‍රමසිංහ මහතා සම්ප්‍රදාය සම්පූර්ණයෙන්ම හොඳ දෙයක් ලෙසත් නවීනත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම නරක දෙයක් ලෙසත් ඉදිරිපත් කළේ නැත.
සමහර සම්ප්‍රදායන් සමාජයට අනන්‍යතාවයක් සහ ස්ථාවරත්වයක් ලබා දුන් නමුත්, ඇතැම් සම්ප්‍රදායන් පුද්ගල නිදහස සීමා කළ හැකි බවද ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
අධ්‍යාපනය සහ නව අදහස් මිනිසුන්ට නව අවස්ථා ලබා දුන්නද, ඒවා පරම්පරා අතර ගැටුම් ඇති කිරීමටද හේතු විය හැකිය.
මෙම තත්ත්වය අද සමාජය තුළද යම් ආකාරයකින් දැකගත හැකිය.
ආගම, සංස්කෘතිය සහ විශ්වාස
ශ්‍රී ලාංකික ජන ජීවිතය තුළ ආගම සහ සංස්කෘතියට හිමි වන්නේ විශාල ස්ථානයකි. එම නිසා ආගමික විශ්වාස, චාරිත්‍ර සහ සංස්කෘතික පුරුදුද වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නිර්මාණවලට ඇතුළත් විය.
ඔහු ආගමික හා සංස්කෘතික කරුණු දෙස විමර්ශනාත්මකව බැලීය. මිනිසුන්ගේ හැසිරීම් සහ සිතුවිලි කෙරෙහි ආගමික විශ්වාස බලපාන ආකාරය පිළිබඳ ඔහු උනන්දු විය.
එමෙන්ම සත්‍ය ආධ්‍යාත්මික වටිනාකම් සහ මිථ්‍යා විශ්වාස අතර වෙනස හඳුනාගැනීමේ වැදගත්කමද ඔහුගේ අදහස් තුළ දැකිය හැකිය.
මේ නිසා ඔහුගේ සාහිත්‍යය පාඨකයාට කතාවක් කියා දීම පමණක් නොව, යම් කරුණක් පිළිබඳව සිතා බැලීමටද අවස්ථාව ලබා දෙයි.
සාමාන්‍ය මිනිසුන් සාහිත්‍යයේ ප්‍රධාන චරිත බවට පත් කිරීම
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ විශාලතම දායකත්වයක් වන්නේ සාමාන්‍ය ශ්‍රී ලාංකික ජනතාවගේ ජීවිතය ගැඹුරු සාහිත්‍යයට ගෙන ඒමයි.
ඔහුගේ චරිත පරිපූර්ණ වීරයන් නොවේ. ඔවුන්ට බලාපොරොත්තු, බිය, අඩුපාඩු, වැරදි, ආශාවන් සහ බලාපොරොත්තු සුන්වීම් තිබේ.
මෙම ස්වභාවය නිසා ඔහුගේ චරිත සැබෑ ජීවිතයේ මිනිසුන්ට සමීප බවක් ඇති කරයි.
පවුලක ඇතිවන ගැටලුවක්, විවාහයක් පිළිබඳ තීරණයක්, රැකියාවක් සොයා ගැනීම, අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමට ලැබෙන අවස්ථාවක් හෝ ආර්ථික ගැටලුවක් වැනි සාමාන්‍ය සිදුවීමක් හරහා විශාල සමාජ වෙනස්කම් පෙන්වා දීමට ඔහු සමත් විය.
මේ නිසා ඔහුගේ කෘති සමාජය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා දෙන සාහිත්‍යමය ලේඛන ලෙසද වැදගත් වේ.
සිංහල සාහිත්‍යයට ඔහු කළ දායකත්වය
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතා නවකතාකරුවෙකු පමණක් නොව, කෙටිකතාකරුවෙකු, රචකයෙකු, සාහිත්‍ය විචාරකයෙකු, මාධ්‍යවේදියෙකු සහ චින්තකයෙකු ලෙසද කටයුතු කළේය.
සිංහල සාහිත්‍යයේ වර්ධනය පිළිබඳ ඔහු කළ සාහිත්‍ය විචාර හා අදහස්ද විශාල වැදගත්කමක් ගනී.
සිංහල භාෂාවෙන් මිනිස් මනස, සමාජ වෙනස්කම්, දාර්ශනික අදහස් සහ එදිනෙදා ජීවිතය පිළිබඳ සංකීර්ණ කරුණු ඉතා ස්වභාවිකව ඉදිරිපත් කළ හැකි බව ඔහුගේ නිර්මාණ මඟින් පෙන්වා දුන්නේය.
නවීන සිංහල ගද්‍ය සාහිත්‍යයේ වර්ධනයට ඔහුගෙන් ලැබුණු දායකත්වය ඒ නිසා ඉතා වැදගත්ය.
අධ්‍යාපනය සහ ස්වයං අධ්‍යයනය
වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ජීවිතයේ තවත් වැදගත් පැත්තක් වන්නේ ඔහුගේ ස්වයං අධ්‍යයනයයි.
ඔහුගේ විධිමත් පාසල් අධ්‍යාපනය සීමිත වූවත්, පොත් කියවීම සහ ස්වයං අධ්‍යයනය තුළින් විශාල දැනුමක් ලබා ගත්තේය.
සාහිත්‍යයට පමණක් සීමා නොවී ඉතිහාසය, ආගම, දර්ශනය, විද්‍යාව සහ සංස්කෘතිය වැනි විවිධ ක්ෂේත්‍ර පිළිබඳවද ඔහු උනන්දු විය.
මෙම පුළුල් දැනුම ඔහුගේ ලේඛනවලට විශාල බලපෑමක් කළේය. මිනිසා සහ සමාජය පිළිබඳ ගැඹුරින් සිතීමට ඔහුට හැකි වූයේද මෙම බහුපාර්ශ්වික දැනුම නිසාය.
සමාජයේ කැඩපතක් ලෙස සාහිත්‍යය
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ කෘති අදටත් වැදගත් වීමට ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ ඒවා ශ්‍රී ලාංකික සමාජයේ වෙනස්වීම් පිළිබඳ සාහිත්‍යමය වාර්තාවක් ලෙස කියවිය හැකි වීමයි.
ඉතිහාස පොත්වලින් රජයන්, දේශපාලන සිදුවීම්, ආර්ථික තත්ත්වයන් සහ විශාල ආයතන පිළිබඳ තොරතුරු ලබාගත හැකිය. නමුත් සාහිත්‍යය මඟින් එම වෙනස්කම් සාමාන්‍ය මිනිසුන් අත්විඳි ආකාරය තේරුම් ගැනීමට හැකියාව ලැබේ.
වික්‍රමසිංහ මහතාගේ කෘති තුළින් පවුල් සබඳතා, ගම්මාන ජීවිතය, අධ්‍යාපනය, රැකියා, ආර්ථික වෙනස්කම්, සමාජ පන්තීන් සහ සංස්කෘතික වටිනාකම් පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබාගත හැකිය.
එම නිසා ඔහුගේ කෘති සාහිත්‍යය හදාරන සිසුන්ට පමණක් නොව, ඉතිහාසය, සමාජ විද්‍යාව, සංස්කෘතිය සහ ශ්‍රී ලාංකික සමාජ සංවර්ධනය පිළිබඳ උනන්දුවක් දක්වන ඕනෑම අයෙකුට වැදගත් වේ.
අදටත් ඔහුගේ නිර්මාණ වැදගත් වන්නේ ඇයි?
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතා ලියූ කෘතිවලින් බොහෝමයක් දශක ගණනකට පෙර නිර්මාණය වූවත්, ඒවායේ ඇතැම් තේමා අද සමාජයටද සම්බන්ධ වේ.
ශ්‍රී ලංකාව අදත් වේගයෙන් වෙනස් වෙමින් පවතී. ගම්මානවල ජීවන රටා වෙනස් වෙමින් තිබේ. තරුණයන් නගරවලට සහ විදේශ රටවලට යමින් සිටිති. අධ්‍යාපනය මඟින් නව අවස්ථා නිර්මාණය වේ. තාක්ෂණය මිනිසුන්ගේ සන්නිවේදන ක්‍රම සහ දෛනික ජීවිතය වෙනස් කරමින් පවතී.
පරම්පරා අතර අදහස් වෙනස්කම්ද තවමත් පවතී. අධ්‍යාපනය, රැකියා, විවාහය, පෞද්ගලික නිදහස සහ ජීවන රටාව පිළිබඳව තරුණයන්ගේ අදහස් බොහෝවිට ඔවුන්ගේ දෙමාපියන්ගේ අදහස්වලට වඩා වෙනස් විය හැකිය.
වික්‍රමසිංහ මහතා ජීවත් වූ කාලයේ සිදු වූ වෙනස්කම් සහ අද සිදුවන වෙනස්කම් එක සමාන නොවුණත්, පැරණි වටිනාකම් සහ නව ජීවන රටා අතර ඇතිවන සම්බන්ධතාවය පිළිබඳ මූලික ප්‍රශ්නය තවමත් පවතී.
ඔහුගේ නොමැකෙන උරුමය
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතා 1976 ජූලි 23 වැනිදා අභාවප්‍රාප්ත වුවද, ශ්‍රී ලාංකික සාහිත්‍යයට ඔහු කළ බලපෑම අද දක්වාම පවතී.
ඔහුගේ කෘති තවමත් කියවනු ලබයි. පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාලවල අධ්‍යයනය කරනු ලබයි. ඔහුගේ චරිත සහ සමාජ අදහස් පිළිබඳව අදටත් සාකච්ඡා කෙරේ.
කොග්ගල පිහිටි මාටින් වික්‍රමසිංහ ජන කෞතුකාගාරයද ඔහුගේ ජීවිතය, නිර්මාණ සහ ඔහු හැදී වැඩුණු සාම්ප්‍රදායික පරිසරය සිහිපත් කරන වැදගත් ස්ථානයකි.
ඔහුගේ වැදගත්කම ඔහු ලියූ පොත් සංඛ්‍යාවෙන් පමණක් මැනිය නොහැකිය. ඔහු සමාජය දෙස බැලූ ආකාරයද එහි විශේෂත්වයකි.
සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගේ ජීවිත තුළින් රටක සමාජ ස්වභාවය හඳුනාගත හැකි බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
නිගමනය
මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතා ශ්‍රී ලංකාවේ සාර්ථක නවකතාකරුවෙකු පමණක් නොව, සමාජය නිරීක්ෂණය කළ ලේඛකයෙකු, සාහිත්‍ය චින්තකයෙකු සහ නවීන සිංහල සාහිත්‍යයේ වැදගත් නිර්මාණකරුවෙකු ලෙස හඳුන්වා දිය හැකිය.
“ගම්පෙරළිය”, “යුගාන්තය”, “කලියුගය” සහ “මඩොල් දූව” වැනි කෘති හරහා ඔහු ශ්‍රී ලාංකික ජන ජීවිතය, පරම්පරා වෙනස්කම්, ගම්මාන සමාජය, අධ්‍යාපනය, සම්ප්‍රදායන්, ආර්ථික වෙනස්කම් සහ නවීනත්වය පිළිබඳ ගැඹුරු අදහස් ඉදිරිපත් කළේය.
ඔහුගේ විශාලතම දායකත්වයක් වන්නේ සාමාන්‍ය ශ්‍රී ලාංකික මිනිසුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතය සාහිත්‍යයේ වැදගත් කොටසක් බවට පත් කිරීමයි. පවුලක සිදුවීමක්, ගමක වෙනසක් හෝ තරුණයෙකුගේ අත්දැකීමක් හරහා සමස්ත සමාජයක වෙනස්වීමක් පෙන්වීමට ඔහුට හැකි විය.
ඒ නිසා මාටින් වික්‍රමසිංහගේ නිර්මාණ හුදෙක් පැරණි කාලයේ කතා ලෙස සැලකිය නොහැකිය. ඒවා ශ්‍රී ලංකාවේ සමාජ ඉතිහාසය, සංස්කෘතිය සහ මිනිස් ජීවිතය තේරුම් ගැනීමට උපකාරී වන සාහිත්‍යමය කැඩපතක් වැනිය.
පරම්පරා වෙනස් වුවද, මිනිසුන්ගේ බලාපොරොත්තු, සබඳතා, ගැටලු සහ සමාජ වෙනස්කම් පිළිබඳ ඔහු ඉදිරිපත් කළ බොහෝ අදහස් තවමත් අපට සමීපය. එම නිසා ශ්‍රී ලාංකික සමාජය සාහිත්‍යයෙන් පිළිබිඹු කළ විශිෂ්ට ලේඛකයෙකු ලෙස මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නම ශ්‍රී ලංකා සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ දිගු කලක් පවතිනු ඇත.
අතිරේක පින්තූර
